به رفتن پ فکر کردم و دلم ریخت. فکر کردم نباید اذیتش کنم.

دوباره تنهایی؟ نمیدانم. و کاش بتوانم دوباره دنیای خودم را بسازم و فقط به خودم تکیه کنم. فردا تا ظهر روی رساله کار میکنم. بعد وقت دکتر روانپزشک دارم.

مهمه که ادم شریف زندگی کنه. اخرش همه میمیریم. من نباید کسی رو آزار بدم. کاش فردا هوا خوب باشه. چقدر الودگی هوا میتونه من رو فلج کنه.

مدتهاست که از خودم میپرسم: چرا؟ صادقانه چرا بههم ریختم؟ از کدام قسمتِ کدام داستان؟ دیشب چه مرگم شد؟ نمیدانم.

خانم یا اقای خواننده خاموش کی از شما مشاوره خواست؟

به کار و زندگی خودتان برسید و حرف زیادی نزنید.

خیلی ممنون که خواندید اما یاد بگیرید وقتی از شما کمکی نخواستند اظهار نظر بیدلیل نفرمایید.

نوشتند: «وقت کنم تمام دلواگویههات رو بخونم قظعن بهتر میتونم بهت مشاوره بدم ولی عجالتن بگرد و یک تراپیست مجرب بالینی ک با روش طرحواره درمانی کار کنه پیدا کن!»

اول اینکه: دلواگویه؟

دوم: ک؟ نوشتن یاد بگیرید بعد اظهارفضل کنید.

بعد هم: کی از شما نظر خواست؟